Wij zijn Martin en Antoinette,

 Lees hier hoe de boxer in ons leven  is gekomen,

en hoe onze kennel is ontstaan.

Ik denk dat het ondertussen bijna 11 jaar geleden is, dat we besloten we een hond te nemen, een boxer dat moest het worden.  Daar waren we zeker van. In die periode waren wij nog niet zo thuis op het internet en al helemaal niet in de boxerwereld. We waren nog niet eens serieus op zoek, toen we op een avond tegen een boxerpupje aanliepen. We waren in de stal bij de paarden, een vrouw zat daar met een hondje op schoot. Het hoofdje was helemaal weggestoken  onder haar arm. Zou het een boxer zijn?! Natuurlijk even nieuwsgierig lopen we er op af, toen ging het kopje omhoog, en twee donkere ogen keken ons aan. Het was liefde op het eerste gezicht, een mooie gele teef met een pikzwart masker.  We vertelde haar over onze wens, ze gaf ons het adres van de fokker en vertelde dat hij nog wel meer pups had.  Die avond hebben we  gebeld, en na een prettig gesprek aan de telefoon, hebben we besloten die week nog een pup te halen. Dit was meer dan 200 km rijden, maar we hadden het er voor over. En dan... Welke neem je, moeilijk. Ik weet niet precies meer waarom we Tayson er uit haalde, het was gewoon die klik denk ik, en wat voor een klik. Ik kan me geen leven meer voorstellen zonder ons “kereltje”.

Puppycursus!!.. Dat zeker, hij moest leren luisteren. Ik had met Taysa (dalmaat) altijd GenG gelopen, dus met Tayson zou dat ook gebeuren. We hebben toen een puppycursus gevolgt hier in de buurt. Wegens ons werk kon ik niet altijd op die tijdstippen dat ze daar les hadden, en heb dan ook een aantal lessen gemist. Dat gaf niet, ik ging immers voor de socialisatie naar de puppycursus, het leren omgaan met vreemde honden en hun baasjes. Thuis waren we al aan de gang gegaan met de basis oefeningen, het zitten liggen en netjes volgen. Toch wouden we iets meer. We gingen op zoek en kwamen terrecht bij de boxerclub, Kringgroep Fryslân, in Leeuwarden. Voor ons 45 minuten rijden. Toen we ons aanmelde was de cursus net weer begonnen, ze hadden ongeveer al een 5 lessen gehad. Na een korte intake training mocht ik alsnog met de groep mee lopen. Nu 8 jaar later hebben we met Tayson VZH, IPO 1, 2 en 3 , UV, ZTP en een aantal wedstrijden gelopen. Een lange tijd reden we 3 dagen in de week naar Leeuwarden, we gingen voor de gezelligheid en de boxerpraat. Voor 2 mensen met een eigen zaak een hele opgave. Maar we hadden het er voor over, Tayson genoot, dus wij ook. Achteraf bleek het toevallig gekochte hondje een gigantische kwaliteit te hebben, namelijk werklust

Wegens een tekort aan pakwerkers heeft Martin aangeboden dit te leren. Een aantal jaren heeft hij dit met plezier gedaan. Hij heeft een pakwerkers cursus van de NBG gevolgd en zijn licentie gehaald. Tweemaal in de week stond hij op het veld en begeleide de Ipo groep, de jonge honden en de gevorderde. Hierdoor is onze liefde voor het ipo geboren. Als snel werd ons duidelijk dat het niets met agressieve honden te maken had. Het was gewoon een spel voor ze, een spel waarin de honden in hun hoogste drift nog onder appel stonden.  Een spel waarin de werkeigenschappen van de boxer tot hun recht komen.

Voor ons is dit een  boeiende wereld waar kennis over de hond en de passie voor een ras elkaar ontmoeten.  

Geen enkele fokker is er namelijk mee gebaad dat zijn ras geassocieerd wordt met extreem probleemgedrag van de hond of erger nog met bijtincidenten. We stellen verwachtingen naar kandidaat-kopers. Maar gaan er ook vanuit dat kandidaat-kopers verwachtingen hebben wat het fokken betreft.  Wij fokken af en toe een nestje uit verantwoorde  combinatie’s met een gezond karakter en geen erfelijke afwijkingen.Er wordt wel eens gevraagd of deze mensen die zo maar “af en toe fokken” wel “deskundig” genoeg zijn.

Verantwoord fokken begint volgens ons met gezond overleg tussen “de deskundigen” en mensen die het beste willen voor hun hond.

Een goede fokker is bereid om te leren, literatuur door te nemen, een aantal infosessies te volgen… We verwachten veel van onze honden, met als gevolg dat het fokken een goed overwogen en zeer bewuste keuze is. Fokken met je hond doe je volgens ons niet even tussen de soep en de patatten door. Waarom zo’n eisen stellen aan kandidaat-kopers? De meeste honden zijn tegenwoordig gezelschapshonden. Ze leven dicht bij de mens en er wordt dus heel wat van hun verwacht: ze moeten sociaal zijn, mogen de banken niet opeten, niet tegen de keukenstoelen plassen, mogen zeker niet bijten…en zo kunnen we nog even doorgaan. Maar we verwachten vooral dat honden gezond en sociaal zijn. De basis hiervoor wordt gelegd vanaf het prille begin. Eigenlijk al  bij de keuze van een teefje en een reu.....

Wij zijn ervan overtuigd dat een gezonde relatie tussen mens en hond zijn basis vindt in een goed overwogen  combinatie.

We stellen eisen aan onze honden. We stellen eisen aan onze kandidaatkopers. Honden zijn geen koopwaar welk zo maar even verhandeld kunnen worden. Honden in verkeerde fokkers of eigenaars handen kunnen een potentieel gevaar betekenen. Het enigste wat wij  willen zijn gezonde en sociale honden, met behoud van hun werk eigenschappen.

Sinds een paar jaar geef ik zelf ook instructie op de boxerclub. Voornamelijk aan de beginners G en G en de allerkleinste Van het begin af aan heb ik gezegt dat ik daar alleen ga staan met een gedegen theoretische kennis, kijk praktijk had ik al, 15 jaar in de hondensport, dan weet je wel een beetje hoe  een oefening er uit hoort te zien. Bij Martin Gaus heb ik meer inzicht gekregen in de leerpsychologie van honden en heb daardoor een nieuwe kijk gekregen op de traditionele manier van trainen. Dus slipketting weg, en de halsbanden om. Op een leuke en efficiënte manier leerde ik de puppy’s de basisoefeningen aan.  Ik volgde diverse lezingen en workshops, o.a die van  Turid Rugaas “calming signals”  dit gaat over de signalen die een hond afgeeft in een stress situatie en wat je hier tegen en mee kan doen, maar ook van Amanda Pluiymakers “ Happy pup, Happy dog.”  dit gaat over de socialisatiefases van honden en hoe angst gedrag ontstaat en hoe dit voorkomen kan worden. Maar de honger bleef. In 2004 heb ik een opleiding gevolgd tot Basis instructeur , dit heeft me een nieuwe kijk gegeven over hoe mensen leren, en hoe je hiermee om kunt gaan. Om deze opleiding af te ronden heb ik de C-module ook nog gedaan en mag mijzelf nu Kynologisch Instructeur noemen. Als aanvulling heb ik een EHBO- cursus voor honden gedaan samen met Martin. Voor 2009 staat Vakbekwaam medewerker dierverzorging  op het programma en HTA for animals ( gediplomeerd in 2009)